VOORBEELDLES jij|be|tekent
Tekenpraktijk voor kinderen
Lessen & workshops op maat
in Utrecht en omgeving

'Dit is het wonderuurtje; hier mag alles en kan alles.' Levi, 6 jr.

Voorbeeldles 'Ik ben... van mezelf'

Een paar jaar geleden gaf ik aan kleuters (4-6jr.) de lessenreeks met als thema 'Al mijn ikken'. In deze reeks behandelden we bepaalde rollen die kinderen hebben en kunnen aannemen. De afzonderlijke lessen heetten bijvoorbeeld: 'Ik ben... een zoon/dochter/broer/zus, ...een kunstenaar, ...een koning/in, ...een wereldburger'. Ik begon de reeks met de les 'Ik ben... van mezelf'.

Doel: dat het kind zichzelf als een eenheid ervaart.

Techniek: tekenen uit één lijn, krassen en roteren (kleine rondjes op het papier draaien, het papier 'aaien').

Materiaal: lange rol papier, schaar, tape en vetkrijt.

Uitleven: we begonnen de les met het liedje 'Hoofd, schouders, knie en teen' te zingen, eerst langzaam en toen steeds sneller.

Inleven: daarna volgde een korte meditatie waarbij we van boven naar beneden het hele lichaam langsgingen. Ik benoemde de ledematen en vroeg hoe die voelden (warm, koud, licht, zwaar etc.). En of ze voelden waar hun lichaam stopte en de ruimte om hen heen begon.

Tekenopdracht: om de beurt gingen we liggen op het papier en trokken elkaars lichaam om. Daarna liet ik de kinderen de lijn heel stevig natrekken. Ik vroeg ze vervolgens om zichzelf in te kleuren zoals het voelde voor hen. Dat begeleidde ik met vragen als: 'Hoe voelt je hoofd? Leeg, vol, druk, rustig, enzovoort. Eén meisje vond het niet prettig om te gaan liggen op papier maar vond het wel goed dat we haar knuffel omtrokken. Die heeft ze vervolgens ingekleurd.

Evalueren: tot slot stelde ik de kinderen nog vragen over hun tekening, zoals: 'Hoe was dit om te doen?'', Ben jij dit, herken je jezelf hierin?'', 'Is het af zo of moet er nog iets aan veranderd worden?'' etcetera. Tijdens het evalueren ontstonden gesprekjes over lichaamsgrenzen, ledematen en organen.

Slotconclusie: afsluiting van de les met een (korte) boodschap dat je je hele lijf bent en niet alleen je hoofd. Ook je voeten zijn van jou en ook daar zit gevoel in. Sommige kinderen wilden hun tekening nog een naam geven of wisten al een plek thuis waar de tekening opgehangen moest worden.

'Ik wil niet meer naar huis, ik wil hier
voor altijd blijven tekenen.'
Rosa, 5 jr.